ทัพพสูตร — การปรินิพพานของท่านพระทัพพมัลลบุตร

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕

(พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๗)

ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะธรรมบทอุทานอิติวุตตกะสุตตนิบาต

๑๐. ทัพพสูตรที่ ๒

[๑๗๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูกร ภิกษุทั้งหลาย”

ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้ว

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า “ดูกร ภิกษุทั้งหลาย เมื่อพระทัพพมัลลบุตรเหาะขึ้นไปสู่เวหาส นั่งขัดสมาธิเข้าสมาบัติมีเตโชธาตุเป็นอารมณ์อยู่ในอากาศกลางหาว ออกแล้วปรินิพพาน

เมื่อสรีระถูกไฟเผาไหม้อยู่ เถ้าไม่ปรากฏ เขม่าก็ไม่ปรากฏ เหมือนเถ้าแห่งเนยใสหรือน้ำมัน ถูกไฟเผาไหม้อยู่ ไม่ปรากฏเลย เขม่าก็ไม่ปรากฏ ฉะนั้น”

ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนี้แล้ว ได้ทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

คติของพระขีณาสพทั้งหลาย ผู้หลุดพ้นแล้วโดยชอบ ข้ามเครื่องผูกคือกามและโอฆะได้แล้ว ถึงแล้วซึ่งความสุขอันหาความหวั่นไหวมิได้ ไม่มีเพื่อจะบัญญัติ เหมือนคติแห่งไฟ ลุกโพลงอยู่ที่ภาชนะสัมฤทธิ์เป็นต้น อันนายช่างเหล็กตีด้วยค้อนเหล็ก ดับสนิทย่อมรู้ไม่ได้ ฉะนั้น”

จบ


ศัพท์เบื้องต้น

สมาบัติ นั่งเข้าสมาบัติ คือนั่งเข้าสมาธิ

เตโชธาตุ ธาตุไฟ

ปรินิพพาน การดับไปจากโลก แล้วเข้าสู่นิพพาน

พระขีณาสพ ผู้สำเร็จอรหันต์ หรือพระอรหันต์

กาม

โอฆะ

หมายเหตุ ยังไม่สามารถแสดงความหมายของศัพท์ที่เหมาะสม ทุกคำได้

หมวดเรื่อง การปรินิพพาน

หมวดคำ ปรินิพพาน
อ่านเพิ่มเติม

Advertisements